Thu. May 23rd, 2019

Τι είναι οι Μετεωρίτες και τι συμβαίνει με αυτούς ;

Αστρονομικά θέματα

Ας ρίξουμε μια ματιά με το τι θα συμβεί με την άφιξη ενός μετεωρίτη στη γη

Πριν δυο χρόνια περίπου τον Ιανουάριο του 2017 συνέβη ενα γεγονός άγνωστο για τους περισσότερους καθώς δεν πήρε και μεγάλη έκταση. Ενας αστεροειδής μήκους 35 μέτρων πέρασε σε αρκετά κοντινή απόσταση απο τη γη περίπου 192.000χλμ μακριά της. Σχεδόν δηλαδή τη μισή απόσταση που χωρίζει τη γη με τη Σελήνη.
Η αλήθεια είναι πως τέτοια φαινόμενα είναι συχνά στο να περνάνε σε κοντινή απόσταση απο τη γη. Τι θα συνέβαινε ομως αν ενας μετεωρίτης έπεφτε στη γη? Φανταστείτε πως ο μετεωρίτης ειναι σαν ενα τεράστιο κομμάτι βράχου που ζυγίζει όσο ενα κρουαζιερόπλοιο και εχει διάμετρο περίπου 35-40 μέτρα.
Το πιο πιθανό θα ήταν να άνοιγε έναν μεγάλο κρατήρα στο έδαφος. Πριν 49.000 χρόνια οταν ο άνθρωπος δεν είχε πατήσει ακόμα στην Αμερική, ένας αστεροειδής απο σίδερο χτύπησε το έδαφος της γης με ταχύτητα 12χλμ/δευτερόλεπτο. Η δύναμη του ξεπερνούσε κατά 100 φορές την ατομική βόμβα της Χιροσίμα.
Με αυτόν τον αστεροειδή ανοίχτηκε ένας τεράστιος κρατήρας στην έρημο της Αριζόνα που μέχρι και σήμερα εξερευνούν οι γεωλόγοι.. Το συγκεκριμένο έχει βάθος 180μ. Και διάμετρο 1,5χλμ. Το μεγαλύτερο μέρος του μετεωρίτη αυτού έλιωσε απ’την θερμότητα της πρόσκρουσης.

Τι συνέβη όταν ο μετεωρίτης αυτός χτύπησε τη γη? Υπήρχαν λουλούδια, βουνά και δάση… Όμως οτι βρισκόταν σε κοντινή απόσταση εξατμίστηκε σαν να μην υπήρξε ποτέ. Οι άνεμοι ξεπερνούσαν τα 268χλμ/δευτερόλεπτο και καταστράφηκε μια απόσταση 4,8 χλμ. Ικανό σε σημερινά δεδομένα να εξαϋλώσει ολόκληρη τη Νέα Υόρκη.

Βράχος Gosses – Αυστραλία

Εντυπωσιακός τόσο από το έδαφος όσο και από αέρος, ο κρατήρας αυτός των 142 εκατομμυρίων χρόνων ζωής και διαμέτρου 24 χιλιομέτρων, κοντά στο κέντρο της Αυστραλίας, σχηματίστηκε όταν ένας αστεροειδής διαμέτρου 20 χιλιομέτρων χτύπησε την επιφάνεια της Γης με ταχύτητα 64.000 χλμ/ώρα, ανοίγοντας τρύπα 4.800 μέτρων! Κι αν αναρωτιέστε, είναι το ενεργειακό ανάλογο 22.000 μεγατόνων TNT, κάτι που υποδεικνύει ότι η ζωή στην ήπειρο πέρασε δύσκολες στιγμές από την εν λόγω πρόσκρουση…

Οι αστεροειδείς έχουν απίστευτη ενέργεια. Εχουν πολλά ονόματα όπως κομήτες, μετεωρίτες και αστεροειδής. Αυτοί ως προς το μέγεθος και την καταστροφή που δημιουργούν είναι διαφορετικοί αν και προέρχονται από τον ίδιο τόπο. Ο αστεροειδής περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο και αποτελείται απο ενα μεγάλο κομμάτι βράχου. Ένας κομήτης είναι πολυ μικρότερος του οποίου ο πάγος εξατμίζεται απ’ τον ήλιο που βρίσκεται κοντά του. Είναι ο λεγόμενος “καπνός” ή “ουρά” που βλέπουμε να έχει πίσω του πέφτοντας στη γη. Ενας μετεωρίτης είναι ακομα μικρότερος απο τον κομήτη. Τα “αστέρια που πέφτουν” είναι ενας μετεωρίτης που εισέρχεται στην ατμόσφαιρα και εξαϋλώνεται λόγω του οξυγόνου. Οι επιστήμονες εκτιμούν πως το είδος του αστεροειδή που έπεσε στην Αριζόνα συμβαίνει κάθε 300-400 χρόνια. Κανένας αστεροειδής μικρότερος των 60 εκατοστών δεν μπορεί να εισέλθει στην ατμόσφαιρα. Ομως τον Φεβρουάριο του 2013 στη Ρωσία έκανε την εμφάνιση της μια γιγαντιαία πύρινη μπάλα η οποία ήταν 18 μέτρα σε διάμετρο και ζύγιζε 11.000 τόνους. Είχε διαλυθεί πριν πέσει στη γη, αλλά ακόμα κι έτσι προκάλεσε αρκετές ζημιές σπάζοντας παράθυρα, κουνώντας κτίρια οπως ενας σεισμός, και τραυμάτισε πάνω απο 1000 άτομα.

Κρατήρας Barringer – Αριζόνα, ΗΠΑ

Ως το «σπίτι» του περίφημου Grand Canyon, η Αριζόνα αποφάσισε πριν από περίπου 50.000 χρόνια να προσθέσει άλλη μια τουριστική ατραξιόν στην επιφάνειά της, ζητώντας τη βοήθεια των άστρων. Και τότε ένας μετεωρίτης διαμέτρου 50 μέτρων εισάκουσε τις παρακλήσεις και άφησε στην έρημο έναν κρατήρα μήκους 1,5 χιλιομέτρου και βάθους 180 μέτρων. Οι επιστημονικοί υπολογισμοί εκτιμούν την ταχύτητα του μετεωρίτη τη στιγμή της πρόσκρουσης σε περισσότερα από 45.000 χλμ/ώρα, ενώ το μέγεθος της έκρηξης θεωρείται ότι ήταν 150 φορές ισχυρότερο από την ατομική βόμβα που έπληξε τη Χιροσίμα, κονιορτοποιώντας ως αποτέλεσμα τον μετεωρίτη. Το περιβάλλον τοπίο είναι μάλιστα γεμάτο από μια «ομίχλη» τηγμένου νικελίου και σιδήρου…

Η ευρωπαϊκή διαστημική επιτροπή και η ΝΑSA δοκιμάζουν τρόπους ώστε να μπορούν να αλλάξουν την πορεία ενός αστεροειδή. Η μελέτη των επιστημόνων μας δείχνει πως αν κατι δεν αποδειχθεί στην πράξη δε μπορούμε να το επιβεβαιώσουμε. Σύμφωνα λοιπόν με την επιστημονική έρευνα που διεξήχθη το 2016 στην Αμερική ο πλανήτης μας δεν διατρέχει κανένα κίνδυνο τουλάχιστον για τα επόμενα 1000 χρόνια.

Οι σκέψεις αυτές και ο φόβος που έχει η ανθρωπότητα με τους αστεροειδείς, μας κάνει να ψάχνουμε και να μαθαίνουμε περισσότερα γι αυτούς. Τη γέννηση, την πορεία, και τελικά την εξαϋλωση τους.

Το συγκεκριμένο άρθρο έχει καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα οσο αφορά τα φαινόμενα αυτά.
Για το τι είναι, απο που προέρχονται, και που καταλήγουν. Θα επανέλθουμε σύντομα με νέα άρθρα για να γνωρίσουμε καλύτερα αυτό που λέμε πλανήτης Γη, και σύμπαν.

Επιμέλεια : Βαλεντίνα Μπάτη για τον Cyclone of Rhodes 2012-2019

Πηγή: Lab of Datum

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *